TERRAS DE PENAGOYÃ:

Apesar de nos tempos de hoje não ser uma realidade correspondente ao que era no passado, defendo a sua promoção e estudo. Porque a nossa história deve ser estudada, preservada e publicitada.
SE NÃO DEFENDERMOS O QUE É NOSSO, QUEM É QUE O DEFENDE?
"

Por Monteiro de Queiroz, 2018

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Mostrar mensagens com a etiqueta Lubrigos. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Lubrigos. Mostrar todas as mensagens

Lubrigo

"BOAZO (STA. MARIA DE): felig. en la prov. y dióc. de Orense (6 leg.), part. jud. de la Puebla de Tribes (3), y ayunt. de Teijeira (1/2): SIT. á la caida de la sierra llamada de Pedrouzos, continuacion de la de San Mamed, en donde se forma una planicie hacia el N.: CLIMA templado y sano: comprende los l. de Boazo, Casa-do-Monte y Lubrigo, que reunen 39 CASAS, terrenas en su mayor parte, si bien la rectoral es sólida y cómoda. La igl. parr. (Sta. Maria) es de buena construcción con una torre piramidal; hay en ella 3 altares regularmente pintados, con los ornamentos indispensables para el culto; está servida por un curato de entrada y patronato laical; el cementerio en nada perjudica á la salud pública. El TERM. confina por N. y O. con el r. que vа á la felig. de Lumeares que la divide de las de Piedrafita y Montoedo; por E. con Poboeiros, y por S. con Pedrouzos; estendiéndose por donde mas ¼ de leg.; hay una fuente en Boazo de buen agua. El TERRENO en lo general es bastante fértil y no escasea el arbolado: la parte mas inmediata á la pobl. es de primera calidad y la restante de segunda; hacia el N. forma una hondonada poblada de castaños y circuida de prados que baña el r. Lumeares, sobre el cual hay 2 puentes de madera, llamado el uno de los Baos que da comunicación con la felig. de Piedrafila y el otro de los Molinos por donde se dirige á la de Montoedo. De S. á E. pasa el r. ó riach. denominado del Batan, que divide á Boazo de Poboeiros y comunica por medio de otro puente de madera: esle r., si bien es perenne, llegado el verano apenas sirve mas que para regar escasamente algunos prados. Los CAMINOS son vecinales y mal cuidados, y el СОRRЕО se recibe en la v. de Castro 2 veces á la semana. PROD.: ceuteno , trigo, patatas, cebada, castañas, lino y algunas frutas; cria ganado vacuno, de cerda, lanar, cabrio y caballar; hay caza mayor y menor y se pescan truchas. IND.: á mas de la agrícola hay varios telares de lienzos y sargas ordinarias que se consumen en el pais, 2 ruedas de molino continuas y otras 2 de invierno. Estos naturales en su mayor número, se dedican al СОМЕRCIO de paños en los pueblos de Castilla á donde se ocupan otros haciendo sogas: hay sin embargo 2 tiendas de paños ordinarios y una de curtidos; se surten de los art. de primera necesidad en las ferias del Castro, Monterramo y Maceda, adonde llevan el sobrante de sus cosechas y buenos jamones, POBL.: 42 vec., 250 alm. CONTR cou su ayunl. (V.)"

in Diccionario geográfico-estadístico-historico de España y sus posesiones de ultramar, Volume 4, pág. 364
P. y Sagasti Madoz (Madrid, A.) Establecimiento tipográfico de P. Madoz y L. Sagasti, 1846
https://play.google.com/books/reader?id=jdrbfrJvXAIC&hl=pt_PT&pg=GBS.PA364

Lubrigos, na Corunha [II]

"Os lubrigantes

Algún día día con máis tempo exporemos en Arqueoneixon o catálogo das vinte mellores sinálecticas de temática arqueolóxica no NW da Península Ibérica. Os turistas teñen que tolear; mentres nun castro lle din que os celtas en Galicia non existiron, noutro afirman taxativamente que esta xente era celta sen remisión e así sucesivamente. Así e todo, o récord polo momento, lévao o parador de Santo Estevo de Ribas de Sil. Xa sabedes, Paradores de España, rapazas vestidas de gallegas no comedor, toda a información na lingua do Reino, esa decadencia dun modelo turístico dos anos 1960... No contorno, un espazo bucólico amósase ao visitante, coa casa do Forno en ruínas e estruturas anexas. Alí topamos cunha suposta estrutura circular de pedra chantada sobre medio metro de terra orgánica, e con algún sillar reutilizado orixinariamente pertencente ao mosteiro. Ao carón, un cartel recolle a seguinte información:

Hoy en día se conservan vestigios de Castros Celtas en las cercanías, en estas dos colinas próximas, este en el que nos encontramos y otro en la Colina más alta situada al Oeste, denominado Penedos do Castro, supuesto antiguo Castillo del Rey Visigodo Leovigildo, cuya inscripción Leovigil dux se puee leer todavía sobre una roca.

Los Celtas, Pueblos procedentes del Norte de Europa, poblaron Galicia en el año 700 a. C. y fueron conquistados por los romanos en el año 60 a. C. Existen muchos vestigios de sus fortificaciones (castros), lo que muestra que era un pueblo muy desarrollado. La raza Celta que vivía en Galicia se denominaba Brigante.

Resulta doado pensar como se chegou a este discurso. Un fenómeno preme o botón dun ordenador e copia o primeiro que apareza en google, xa sexa un paragrafo de Saralegui e Medina, de Murguia ou da secta de seguidores de Hercolubus, el planeta rojo. O gracioso do tema é que é unha constatación clara da hipótese que plantexamos para os castros de Neixón, ubicados ao carón dos Lubrigos. Polo tanto, os Lubrigantes eran os antigos habitantes de Neixón, os verdadeiros habitantes dos castros marítimos."

PUBLICADO POR EL AYÁN O 30.11.09
http://neixon.blogspot.com/2009/11/os-lubrigantes.html [17.abr.2020]

Lubrigos, na Corunha [I]

"Un boirense deseña un buque para poder limpar os fondos mariños.

A Universidade dá Coruña traballa neste proxecto promovido por unha empresa e subvencionado pola Xunta.

O oficio de patrón de pesca levou ao boirense Vicente Rebollido Oliveira a residir 36 anos no País Vasco e fai 25, cando se atopaba de vacacións na súa terra natal, un paseo pola praia de Lubrigos abriulle os ollos. A enorme acumulación de sargazo e a elevada mortaldade de marisco que observou no areal empuxáronlle a embarcarse nunha nova marea, a de patentar un invento, un buque co equipamento necesario para limpar fondos mariños, estuarios, portos e canles de navegación. Púxose ao choio e a súa idea espertou o interese da universidade, a Xunta de Galicia e unha empresa privada. Desde fai meses, trabállase no desenvolvemento do deseño.

Antonte, na casa consistorial de Boiro déronse a coñecer a maqueta e os primeiros planos que se elaboraron da embarcación. Vicente Rebollido está na actualidade xubilado, pero se acorda como o primeiro día de todas as portas ás que tivo que chamar e de todos os apoios técnicos que solicitou para que o seu invento chegase a bo porto. «Gustaríame ver ou buque en marcha e que se puideran sanear todas as rías galegas», afirma convencido.

O mariñeiro boirense logrou espertar o interese da empresa Nodosa, con sede en Bueu, que solicitou unha subvención en materia de investigación e desenvolvemento á Consellería de Innovación e Industria. Concedéronlle case 200.000 euros, e a partir de aí a firma contactou coa Universidade dá Coruña para que analizasen a viabilidade do buque e fixesen o deseño do mesmo.

O doutor en Enxeñería Naval Primitivo González, que coordina o grupo de investigación en innovacións mariñas da universidade herculina, conta que levan desde outubro pasado inmersos no proxecto, que ten unha duración de tres anos.

Ata que non o finalicen non se poderán concretar con exactitude todos os detalles técnicos e económicos, pero ás toas barallan a posibilidade de que, en función do tamaño no que se constrúa, podería custar entre tres e seis millóns de euros.

Fonte: La Voz de Galicia."

ACLUNAGA, Asociación Cluster del Naval Gallego.
Aviso Legal | Accesibilidade Web
Suxestións | webmaster@ptgn.net

in http://www.ptgn.net/?q=node/153 [15.abr.2020]